توجه را به یک عادت تبدیل کنید


خلاصه

ما از مزایای توجه – از استرس کمتر گرفته تا تصمیم گیری با ثبات تر تا تعادل عاطفی – آگاهیم و بسیاری از ما مدیتیشن را امتحان کرده ایم. اما توسعه یک عمل ثابت دشوار است. نویسنده چهار نکته برای جلب توجه به بخشی منظم از زندگی شما و در نتیجه ارائه می دهد. ابتدا سعی کنید با گروهی تمرین کنید که هم می تواند شما را مسئول بداند و هم در صورت نوسان تعهد شما را پشتیبانی می کند. دوم ، زمانی را تعیین کنید که در آن مدیتیشن کرده و با آن درگیر شوید ، مهم نیست. سوم ، شما می توانید با یک مربی کار کنید که می تواند به شما در مورد چگونگی غلبه بر برخی از فروش های خارج از خط رایج مشاوره دهد. سرانجام ، تمام انتظارات خود را درباره پیشرفت خطی خلاص کنید. به لحظه هایی فکر کنید که مراقبه شما را راضی نمی کند و یا حتی فکر می کنید که به عنوان بخشی از روند کار “کارایی” ندارد و حتی نشانه هایی است که نشان می دهید در مسیر درست قرار دارید.

تصاویر هنریک سورنسن / گتی

توسعه یک روش مدیتیشن پایدار دشوار است. در حقیقت ، آنقدر دشوار است که وقتی کار با رهبران را شروع کردم ، بیشتر به من گفتند که آنها سعی کرده اند مراقبه کنند ، اما تعداد کمی از افراد گزارش کردند که به طور منظم تمرین می کنند. این بدان دلیل نیست که آنها هیچ فایده ای نمی بینند. بسیاری از این موارد می گویند ، “من با شروع مدیتیشن متوجه تفاوت واضحی در روند روزم شدم – تمرکزم بیشتر می شود و احتمال انحراف من کمتر است.” یا “در روزهایی که مدیتیشن را تمرین می کنم. ، خلاص شدن از استرس برای من راحت تر خواهد بود. “

با این حال تعداد بسیار کمی از این رهبران نزد او ماندند زیرا آنها در تلاش برای یافتن زمان بودند (من دو هفته مراقبه خود را انجام دادم ، سپس کار بسیار شلوغ شد و من از گروه خارج شدم) یا به این دلیل که پس از مدتی آنها احساس کردند چگونه تمرین می کنند. “این کار نکرد” ، یا اینکه “ذهن من فقط برای آرام شدن بیش از حد مشغول بود.”

درباره اهمیت ذهن آگاهی و نحوه تمرین در محل کار مطالب زیادی گفته شده است ، اما همیشه مشاوره در مورد چگونگی توسعه تمرینات پایدار با گذشت زمان نیست. من چهار اقدام را شناسایی کرده ام که می تواند کمک کند.

یک انجمن پیدا کنید

محبوبیت برنامه های مراقبه در دهه گذشته این ایده را ایجاد کرده است که مراقبه باید به صورت جداگانه انجام شود. و بیشتر رهبرانی که این روزها با آنها کار می کنم تمرین مدیتیشن خود را به تنهایی شروع کرده اند ، که اغلب دستورالعمل های یک برنامه را دنبال می کنند. بزرگترین مزیت این گرایش قابلیت دسترسی است: هر کسی می تواند با چند کلیک همزمان روی تلفن خود مراقبه را شروع کند.

اما برای هزاره ها ، مدیتیشن به طور گسترده در جوامع انجام می شود. در آیین بودا به آنها گفته می شود سنگا. چنین گروه هایی دو مزیت اصلی را فراهم می کنند. اول ، پاسخگویی وجود دارد ، زیرا این گروه در یک تاریخ و زمان مشخص ملاقات می کند. دوم ، پشتیبانی اجتماعی به صورت الهام از طریق پیشرفت دیگران و درک این مسئله وجود دارد که دیگران با یکدیگر درگیر هستند.

بیشتر مدیرانی که من می شناسم و یک روش مدیتیشن منظم ایجاد کرده اند ، نوعی جامعه را پیدا کرده و حفظ کرده اند. برای برخی ، اینها جوامع سنتی هستند ، مانند مرکز محلی ویپاسانا یا ذن (جایی که من جامعه خود را در آنجا یافتم). دیگران انجمن هایی را در سازمان های حرفه ای خود پیدا کرده اند ، مانند گروه Chade-Meng Tan در Google. برخی از جوامع در سازمان های مختلفی فعالیت می کنند ، مانند ابتکار ذهن آگاه در وال استریت ، که توسط مدیران مورگان استنلی ، اعتبار سوئیس ، DWS ، گلدمن ساکس و بنیاد فورد تاسیس شده است. چند صد بانکدار از طریق کنفرانس تلفنی به مراقبه های هفتگی گروه می پیوندند. آلیس کیم ، مدیر عامل مورگان استنلی و یکی از بنیانگذاران ، توضیح می دهد: “من فهمیدم که چیزی در مورد گردهم آوردن گروهی از افراد همفکر وجود دارد که به مردم اجازه می دهد خیلی سریع آرامش و فضا پیدا کنند.”

متعهد شوید که زمان تمرین را امضا کنید

نشستن در یک اجتماع ساختاری را برای اطمینان از تمرین منظم شما فراهم می کند. تعیین زمان قابل اعتماد برای انجام کارهای شخصی نیز بسیار مهم است. پاتریک ، مدیر عامل یک بانک سرمایه گذاری جهانی ، بلافاصله پس از دوره اولیه مدیتیشن این کار را انجام داد. وی به تیم خود اطلاع داد که ساعت 15:00 روز مدیتیشن روزانه وی خواهد بود ، در این مدت نباید او را قطع کرد و وقت آزاد را در تقویم خود مسدود کرد. او هر روز بعد از ظهر در دفتر کار خود را می بندد و به مدت 20 دقیقه مراقبه می کند. او به من گفت که این واقعیت که اتاق کار وی دارای شیشه های شیشه ای است ، از برخی جهات قدرت تصمیم گیری وی را تقویت می کند: تیم او می توانست او را در حال مراقبه ببیند ، و او انتظار داشت که دید رئیس آنها هر روز آرام و تنها بنشیند.

کار با یک مربی

مانند بسیاری از مهارت ها ، برای دستیابی به سطح خاصی از تسلط ، کار با یک معلم کمک می کند. شاید بتوانید اصول گلف یا پیانو را یاد بگیرید ، اما اگر مربی ای که نوسان شما را تماشا می کند یا معلمی که نحوه خواندن موسیقی را توضیح می دهد و به شما بازخورد شخصی می دهد ، سریعتر پیشرفت خواهید کرد. در مورد مدیتیشن نیز همین طور است. پس از چند هفته یا چند ماه تمرین ، ممکن است با انواع گریزهای احتمالی مواجه شوید: درد جسمی ناشی از بی حرکت ماندن (شاید در وضعیت بد) یا افکار و احساسات ناخوشایند که نمی دانید چگونه با آنها کنار بیایید. ممکن است احساس کنید که پیشرفت نمی کنید و وسوسه می شوید که جلوی این کار را بگیرید. یک معلم با تجربه مراقبه می تواند با ارائه بازخورد و راهنمایی در این زمان حساس به شما کمک کند.

در حال حاضر هیچ مدرک شناخته شده جهانی برای معلمان مراقبه ذهن آگاهی وجود ندارد (اگرچه تلاش هایی برای ایجاد یک گواهی وجود داشته است). برخی از معلمان خود خوانده فقط چند ماه آموزش در زیر کمربند خود دارند – تقریباً کافی برای مفید بودن در طولانی مدت. به دنبال سازمانهایی باشید که مدتی وجود داشته اند ، مانند برخی از مدارس بزرگتر ذن یا ویپاسانا. اکثر آنها غیر انتفاعی کار می کنند و معلمان آنها تحت آموزشهای سخت و غالباً دهه ها قرار گرفته اند. اگر ترجیح می دهید از مدارس سنتی تر دور باشید ، سازمان هایی مانند برنامه Search Inside Yourself و دانشگاه ماساچوست MBSR به معلمان در سراسر جهان آموزش می دهند و گواهی می دهند. با این حال ، مدت زمان تجربه و آموزش معلمان متفاوت است ، بنابراین از آنها بخواهید و حتما تحقیق کنید.

انتظارات برای پیشرفت خطی را ترک کنید

همه ما از تمرین مراقبه خود انتظار داریم. در غیر این صورت ، چرا باید وقت بگذاریم و در وهله اول بنشینیم؟ ما می خواهیم پس از آن احساس شادابی کنیم ، استرس ، تمرکز و تحریک پذیری کمتری داشته باشیم. متأسفانه ، همانطور که هر رهبر با تمرین مدیتیشن منظم به من گفته است ، هر جلسه مراقبه چنین احساسی ندارد. گاهی اوقات ذهن ما به سختی آرام می شود. گاهی اوقات دادن مکانی برای پیاده روی آزادانه فقط در خاطرات یا افکار تحریک کننده حجم پیدا می کند. نکته اصلی این است که درک کنیم پیشرفت ممکن است همیشه خطی یا حتی احساسی که انتظار داریم پیشرفت احساس کند ، نباشد. بعد از ورزش می توانید بیمار و خسته شوید ، اما می دانید که در طولانی مدت باعث تقویت عضلات می شود. آموزش مدیتیشن ذهنی گاهی اوقات می تواند شما را راضی نکند یا فکر کند که م workثر نیست. در عوض ، به این زمان ها به عنوان نشانه هایی در مسیر درست نگاه کنید. ذهن شما روند آرام شدن را می آموزد و “آموزش” شما یک درد ذهنی خاص ایجاد می کند. اگر اینگونه ادامه دهید ، در طولانی مدت عضلات ذهنی شما را تقویت می کند.

تمرین مداوم ضروری است. شما باید این کار را انجام دهید ، و شما باید مرتباً آن را انجام دهید – از جمله در مواردی که نمی خواهید ، به طوری که با گذشت زمان ذهن شما که به راحتی حواس شما پرت می شود یاد می گیرد در هوشیاری آزاد استراحت داشته باشد بدون اینکه دائماً به فکر بعدی باشید.

من چهار عامل را به عنوان ستونهایی یافتم که مانع تمرین من شدند. در مواقعی که وسوسه می شدم که مراقبت روزانه خود را کنار بگذارم چون بیش از حد مشغول یا خسته بودم ، می دانستم که معلمم باعث افزایش انگیزه و عزم من می شود. وقتی من به مفهوم پیشرفت خطی وابسته شدم ، به اشتراک گذاشتن مبارزاتم در مرکز ذن محلی به خنده من کمک کرد. مطمئناً مواقعی پیش می آید که روی یکی از ستون ها گیر می کنید ، اما اگر هر چهار مورد را شناسایی کرده باشید ، سایر موارد می توانند به پشتیبانی و ادامه عمل شما ادامه دهند.


منبع: bighat-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>