جداسازهای لرزه ای، المان هایی میباشند که دشواری جانبی آنان نسبت به سختی محوری شان بسیار کمتر می باشد، لذا با وقوع زلزله، همین المانها میبایستی مانع انتقال نیرو به سازه¬ ی مهم شوند و سازه ی کلیدی یک حرکت صلب را در حین وقوع لرزشهای زمین تجربه نماید. اتلاف کننده های انرژی یا این که همان دمپرها، ممکن می باشد در مهاربندی ها، اتصالات و اجزای غیر بنا ای و یا این که دیگر مکانهای مطلوب در ساختمانهای موجود قرار داده شوند، لیکن ساده ترین و پرکاربردترین آنها، به کار گیری از میراگر در مهاربندها می باشد که می قدرت از آن‌ها در همگی طبقات ساختمان استفاده کرد. همین نحوه به جهت پیش تنیده کردن سازه های بتنی مسلح استفاده می شود. پستهای وبلاگ مربوطه:روش های سنتی مقاوم سازی سازه و ساختمان کدام اند؟ یک ساختمان می بایست اهمیت سازهای باشد که بتواند علاوه بر نیروهای داخلی در مقابل نیروهای وارده مقاومت لطف نشان دهد. نیروهای پیش تنیدگی قائم سبب ارتقاء ظرفیت برشی و نیروهای پیشتنیدگی افقی سبب ساز افزایش ظرفیت برشی و خمشی به طور همزمان میشوند. در همین جور مقاوم سازی فونداسیون علاوه بر ارتقاء ظرفیت برشی و خمشی فونداسیون، مقاومت جانبی برای تحمل نیروهای جانبی وارد بر مبنا نیز افـزایش مییابد. بعلاوه این شیوه و تکنولوژی می تواند شامل تجزیه لرزه ای کف های فضای مشخصی از ساختمان نیز باشد. افزودنیها شامل مواد ذیل میشوند. طریق ارتقا مقاومت شمع به تفسیر زیر است. هدف از بهسازی خاک به طرز تزریق، دستیابی به پارامترهای ژئوتکنیکی تصحیح شده از قبیل مقاومت فشاری، مقاومت برشی یـا نفوذپذیری است. برای لبریز نمودن فضای میان سقف و ورقهها از گروت یا مصالحی بر شالوده اپوکسی به کار گیری میشود تا ضمن چسبندگی سبب بهبود و بهسازی لرزهای و انتقال توشه مناسب به بنا مقاوم سازی لرزه ای مقاله شوند. بهسازی خاک به نحوه تزریق حساس مواد افزودنی از قبیل سیمان، آهک و…